Jak kulka dostaje się do długopisu
Sercem długopisu jest precyzyjnie wytoczona kulka, która nanosi na papier szybkoschnący atrament zrobiony na bazie oleju. Kulka wykonana jest ze stali nierdzewnej, ma średnicę 1mm i wytacza się ją z dokładnością do milionowych części milimetra. Można ją również zrobić ze związku wolframu z węglem, ma wtedy twardość diamentu. Czasem kulce nadaje się specjalną fakturę lub chropowatość, by zwiększyć tarcie na powierzchni papieru. Umieszcza się ją w obsadce ze stali lub brązu, w której może się kręcić we wszystkie strony. Kołnierz obsadki zagina się, żeby kulka nie wypadała. Atrament doprowadzany jest do obsadki ze zbiorniczka wąską rurką. Do zbiorniczka musi być dostęp powietrza, choćby przez dziurkę z boku wkładu. W przeciwnym razie ubytek atramentu wytwarzałby częściową próżnię, blokując tym samym dalszy jego dopływ do kulki. Dzięki nacięciom wewnątrz metalowej obsadki atrament rozprowadzany jest równomiernie na powierzchni kulki, która przesuwana po powierzchni obraca się, rysując linię. Firma BIC sprzedaje codziennie na całym świecie 14 milionów długopisów. Każdy z nich może narysować 3,5 km linii, jeśli ma cienką końcówkę, lub 2,5 km -jeśli kreśli linie średniej grubości.