Jak umieszcza się grafit w ołówku
Już od wieków nie używa się ołowiu do wyrobu ołówków. Starożytni Egipcjanie, Grecy i Rzymianie używali małych ołowianych krążków do kreślenia linii na ar-kuszach papirusu, by potem pisać na nich za pomocą pędzelka i atramentu. Do XIV wieku europejscy artyści używali prętów ołowianych, cynkowych lub ze srebra do tworzenia jasnoszarych rysunków zwanych silverpoint. W XVI wieku Konrad Gesner z Zurychu w Szwajcarii opisał w książce Rozprawa o skamielinach pręt do pisania w drewnianej oprawce. Jednak ołowiu przestano używać do pisania, gdy w 1564 r. znaleziono czysty grafit w Borrowdale na północy Anglii -wtedy narodził się znany nam ołówek. Grafit to jedna z postaci węgla; jest jednym z najbardziej miękkich minerałów. Gdy dociskamy go do papieru, cienkie płytki odrywają się i pozostaje czarny ślad. Jeden z najlepszych grafitów pochodzi z Sonory w Meksyku. Jest drobny i wyjątkowo czarny. Drewniana oprawka musi być dość miękka, by łatwo dała się zatemperować, kiedy grafit się wypisze. Najczęściej używane drewno pochodzi z żywicznych ce-drów z gór Sierra Nevada w północnej Kalifornii. Najlepsze drewno pozyskujemy z drzew stu-, stupięćdziesięcioletnich.