Kto wylansował zamek błyskawiczny
Marynarze amerykańscy w 1918 r. po raz pierwszy użyli zamków błyskawicznych. Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych zamówiła wtedy 10 000 sztuk suwaków do kombinezonów. Prototyp wymyślił w 1898 roku amerykański inżynier Whitcomb Judson. Wynalazł "zapinacz haczykowy", by wyręczyć ówczesnych dżentelmenów w zapinaniu długich rzędów guzików przy modnym obuwiu. Pomysł nie zyskał uznania, bo zapinacz był niewygodny. Przełom, w efekcie którego powstał znany nam suwak, nastąpił 20 lat później. Szwedzki inżynier Gedeon Sundback, zaprojektował tak zwany Hookless 2 bardzo podobny do współczesnego zamka błyskawicznego. Zbudował też maszynę produkującą ząbki i mocującą je do taśmy. Zamówienie Marynarki Wojennej USA z 1918 roku, zapoczątkowało karierę suwaka, który bardzo szybko stał się najpopularniejszym zapięciem. Zwykły zamek błyskawiczny to dwie tasiemki, których łączone suwakiem brzegi są rzędami metalowych lub plastikowych ząbków. Ząbki ułożone są równolegle, aby mogły zajść na siebie. Każdy z nich ma wgłębienia z jednej strony i wy-brzuszenia z drugiej; gdy pociągniemy suwak, wybrzuszenia wpasowują się we wgłębienia. Kiedy zapinamy zamek, dwie wyposażone w ząbki tasiemki wchodzą ukośnie do metalowego suwaka, który je łączy. Jeśli go odpinamy, suwak rozwiera zazębione tasiemki tak, że się rozłączają.